شهر بزرگ آن است که دارای بزرگ ترین مردها و زن هاست چنین جایی ٬ اگر هم از چند کلبه محقر ترکیب یافته باشد ٬ بزرگ ترین شهر دنیاست.

نه محلی که کارخانه ها و مخزن های مصنوعات در آن فراوانند٬
نه محل ملاقات ها و تعارف های بیحساب واردین و مسافرین ٬
نه محل بلندترین ابنیه که اجناس دنیا را می فروشند ٬
نه محل کامل ترین کتابخانه ها و مدرسه ها٬
نه محلی که ‍ پول در آن بسیار است٬
نه محلی که سکنه آن زیاد است.
هیچکدام این ها شهر بزرگ نیستند.
آنجا که قویترین نسل ناطقین و جنگجویان زیست می کنند٬
آنجا که وطن از هر چیز عزیزتر است و پاداش عشق وطن پرستان را می دهد٬
آنجا که یادگار دلیران در گفت و گو ها و امور عامه جا گرفته اند٬
آنجا که اقتصاد و احتیاط مراعات می شوند٬
آنجا که با وجود عقل و دانش ٬ از قانون بی نیازند٬
آنجا که از اسارت خبری نیست ٬
آنجا که قدرت داخلی بر قدرت خارجی مقدم است ٬
آنجا که حفظ حقوق ٬ بزرگ ترین آرزوی افراد است و رئیس و مدیر و حاکم فقط اجیر مردمند٬
آنجا که اطاعت وجدان و اعتماد به نفس را به اطفال یاد می دهند٬
آنجا که در هر کار نشانه ی برابری نمایان است٬
آنجا که دوستان صدیق با وفا مجتمع شده اند٬
آنجا که زن و مرد از آلایش دورند٬
آنجا که خون پدر ها سرخ است ٬
آنجا که تن مادر ها سالم و تواناست٬

آنجا شهر بزرگ پدیدار است!

قلم :: وبلاگ خبری آباده:: (والت ویتمن ترجمه از یوسف اعتصام الملک/کتاب دریای گوهر-دکتر مهدی حمیدی)