مطلب زیر از نشریه فرهنگی مذهبی « کیست مرا یاری کند؟ » کاری از واحد فرهنگی مسجد امام حسن مجتبی(ع) -شماره اول محرم ۱۳۸۶ – انتخاب شده است.
این عزاداری های نا مشروع
من قمه می زنم ، پس هستم !

اول : شـور به پـا می کند خــون تو در هر مقام
پیر غلام تو کیست ! عشق علیه السلام
دوم : باز هم محرم شد و مردم آماده می شوند تا عشقشان را به کسی نشان بدهند که قرن ها پیش، از این دنیا رخت بربسته . ولی عیار این آدم از جنس دیگریست ، از جنس مردانگی و آزادمردی .
از جنس حیات به شرط شرف ، نه زندگی به هر قیمتی . از جنس فدا کردن جان و ناموس برای بازماندن راه حق . بازماندن دروازه پاکی و عشق به خدا .
سوم : و بذل مهجته فیک ، لیستنقذ عبادک من الجهاله و حیره الضلاله
چهارم : در زیارت اربعین امام حسین (ع) خطاب به حضرت رب می گوییم : ( حسین بن علی جان و خون خود را در راه تو داد تا بندگان تو را از جهل و سرگردانی ناشی از ظلالت و گمراهی ، برهاند ).
پنجم : همه ی عشق ما به حسین بن علی ستودنی است. چرا که عشق به خوبی ها و پاکی هاست . عشق به مردانگی و غیرت . عشق به بهترین مردمان همه دوران هاست .
ششم: این سالها سبک و سیاق عزاداری های ما کمی با سنت عزاداری متفاوت شده . حتما شما هم دیده اید یا شنیده اید این سبک ها و مدل های من درآوردی عزاداری را .مداحی به سبک شعر « خونه مادر بزرگه » یا سبک شعر خونی « بابا برقی » . و از همه جالب تر رواج مجدد قمه زنی را !!!
هفتم : می شود به این موضوع دو جور نگاه کرد، اول:
داد فتوا عاشقان را سر شکستن جایز است
چــوب محــمــل شاهد این ابتکار زینب است
خلاصه این که « بذارید مردم عشقشونو بکنن . با امامشون حال کنن . هر جوری که خواستن عشق بازی کنن » !!!
نگاه دوم این است که عشق مثل آب و عاشق مثل تشنه است . اگر تشنه ، عقل و فهمش را بکار نگیرد ممکن است تشنگیش را با آب نجس یا لجن سیراب کند . در عشق قمه زن ها یا سینه زن ها به امام حسین (ع) هیچ شکی نیست ولی … .
هشتم : و بذل مهجته فیک ، لیستنقذ عبادک من الجهاله و حیره الضلاله. شاید باید باز هم پیش خودمان مرور کنیم که چرا او شهادت را برگزید و اسارت را و شکنجه را ؟ باید باز هم به فلسفه عزاداریمان برای مردی فکر کنیم که ۱۳ قرن پیش جان داده .
اینکه برای چه کسی با چه مرامی عزادار می شویم . و او چرا شهادت را به جان خرید ؟
امام جان خود و فرزندانش را فدا نکرد تا من و تو امروز با نامش حال کنیم . او به عزاداری من و تو احتیاجی ندارد که اگر این طور باشد او در راه حقیری جان داده .
و مگر نه اینکه ما عزاداری او را برپا می کنیم تا نامش را زنده کنیم و نگذاریم مرام حسین در روزمرگی های تاریخ انسانیت فراموش شود و نامش تابلویی باشد برای هر کس که به مردانگی و شرافت فکر می کند و وای به حال من و تویی که به رسم او شمر زمانه مان را نشناخته ایم و بر آن نشوریده ایم.
نهم : مسلما شیوه هایی مثل قمه زنی در روزگار ما خنجری است که به کمر اسلام و مسلمین فرود می آید ، نه از روی فهم که از روی جو گرفتگی و افه گذاری و لجبازی و مسلما در آن شور بدون شعور موج می زند . شور و علاقه ای که در پشتش هیچ شعوری وجود ندارد.
دهم : چرا فریاد وا اسلامای شیعه بلند نمی شود؟ همین محرم و صفری که به گفته امام (ره ) ، اسلام را زنده نگه داشته ، دارد با سنت های غلط و بدعت های ناروا و نا فهمی ما ، بلای جان اسلام می شود. کجاست کسی که حسین را یاری کند ؟ که حسین اینقدر که در زمانه ما به یاری نیاز دارد در صحرای کربلا نداشت.
غیرت شیعه کجا رفته که در رسانه های غربی، اسلام را با مراسم قمه زنی و شیعه را مظهر جهل و خشونت و تحجر معرفی می کنند.
کجاست کسی که حسین را یاری کند ؟
کیست که حسین را یاری کند؟

قلم :: وبلاگ خبری آباده::