دست کودک دلبند خود را می‌گیرید و به همراه خانواده به پارک شهر می‌روید، تا ساعاتی خوش را به دور از دغدغه‌های شهری بگذرانید، در هوای پاک پارک قدم می‌زنید و با آرامش صحبت می‌کنید. به کودک خود نگاه می‌کنید که با خوشحالی به این سو و آن سو می‌دود، در چمن‌ها بازی می‌کند، غلط می‌خورد، می‌خندد و با خوشحالی به سمت تاب و سرسره می‌دود.
چنان با همسن و سالان خود مشغول بازی است که از خوشحالی فریاد می‌زند و گاهی برای شما دست تکان می‌دهد بعد از کمی بازی او را با خود به قسمت بازی‌های برقی می‌برید تا با چرخ و فلک، قایق، استخر توپ و… سرگرم شود.
به سمت یکی از این بازی‌ها می‌روید، صداهایی می‌شنوید. کم کم تن صدا‌ها بلند‌تر و واضح‌تر می‌شود. عده‌ای جوان دور هم جمع شده‌اند حرف‌ها به ناسزا و فحاشی تبدیل می‌شود و این موقع است که تقریبا فریاد می‌کشند.
همه مردم ایستاده‌اند و به اینان نگاه می‌کنند. به یکباره با هم درگیر می‌شوند. کسی با کمربند خود دیگری را می‌زند، یک نفر زنجیر مانندی در دست دارد و همراه با ناسزا به جان دیگری افتاده و می‌زند.
ناگهان یادت به کودکت می‌افتد، نگاهش می‌کنی، از ترس به آنان خیره شده، به خود می‌لرزد و به مادرش چسبیده است. خانواده‌ها سعی می‌کنند هر چه سریع‌تر از محدوده در گیری دور شوند اما آنقدر تعداد درگیران زیاد است که تقریبا کل محوطه را گرفته‌اند پدران دست فرزندان و همسران خود را گرفته‌اند و به گوشه ایی می‌برند. همه حیرت زده شده و تقریبا ترسیده‌اند، ترس از آسیب دیدن خانواده! بر خلاف انتظار کوچک‌ترین خبری از نیروی انتظامی نیست.
یادم می‌آید که در این چند ساعتی که در پارک هستم حتی یک سرباز نیز ندیده‌ام در این میان افرادی مزاحمت ایجاد می‌کنند بدون اینکه از ۱۱۰ بترسند.
کم کم آتش دعوا فرو کش می‌کند از آنجا خارج می‌شوم تا در پارک کمی قدم بزنم نمی‌دانم چرا در مدتی که در پارکم سربازی ندیده‌ام؟
چه کسی می‌خواهد امنیت من، خانواده‌ام و دیگر خانوادهایی که برای تفریح به پارک آمده‌اند تامین کند؟ خوشبختانه در دعوا چاقو کشی نشد وگرنه خدا می‌داند چه اتفاقی می‌افتاد.
با ناراحتی پارک را ترک می‌کنید ساعت را نگاه می‌کنید، حدودا ۱۱ است. در حال خارج شدن از درب اصلی، سرباز تنهایی را می‌بینید که به ماشین نیروی انتظامی تکیه داده است و به شما نگاه می‌کند!

پ.ن: این اتفاقی بود که من جمعه شب شاهد آن بودم.

در زیر میتوانید قسمتی از قوانین مجازات اسلامی در این مورد را بخوانید :

ماده ۶۱۵ : هرگاه عده ای با یکدیگر منازعه نمایند هر یک از شرکت کنندگان در نزاع حسب مورد به مجازات زیر محکوم میشوند :
۱ : در صورتی که نزاع منتهی به قتل شود به حبس از یک تا سه سال
۲ : در صورتی که منتهی به نقص عضو شود به حبس از یک تا سه سال
۳ : در صورتی که منتهی به ضرب و جرح شود به حبس از سه ماه تا یکسال .
تبصره ۱ : در صورتیکه اقدام شخص ، دفاع مشروع تشخیص داده شود مشمول این ماده نخواهد بود .
تبصره ۲ : مجازاتهای فوق مانع اجرای مقررات قصاص یا دیه حسب مورد نخواهد شد .
ماده ۶۱۶ : در صورتی که قتل غیر عمد به واسطه بی احتیاطی یا بی مبالاتی یا اقدام به امری که مرتکب در آن مهارت نداشته است یا به سبب عدم رعایت نظامات واقع شود مسبب به حبس از یک تا سه سال و نیز به پرداخت دیه در صورت مطالبه از ناحیه اولیای دم محکوم خواهد شد مگر اینکه خطای محض باشد .
تبصره : مقررات این ماده شامل قتل غیر عمد در اثر تصادف رانندگی نمیگردد .
ماده ۶۱۷ : هر کس به وسیله چاقو و یا هر نوع اسلحه دیگر تظاهر یا قدرت نمایی کند یا آن را وسیله مزاحمت اشخاص یا اخاذی یا تهدید قرار دهد یا با کسی گلاویز شود در صورتیکه از مصادیق محارب نباشد به حبس از شش ماه تا دو سال و تا ( ۷۴ ) ضربه شلاق محکوم خواهدشد .
ماده ۶۱۸ : هر کس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیر متعارف یا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسایش و آرامش عمومی گردد یا مردم را از کسب و کار باز دارد به حبس از سه ماه تا یک سال و تا ( ۷۴ ) ضربه شلاق محکوم خواهد شد .
ماده ۶۱۹ : هر کس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین نماید به حبس از دو تا شش ماه و تا ( ۷۴ ) ضربه شلاق محکوم خواهد شد .
ماده ۶۲۰ : هرگاه جرایم مذکور در مواد ( ۶۱۶ ) و ( ۶۱۷ ) و ( ۶۱۸ ) درنتیجه توطئه قبلی و دسته جمعی واقع شود هر یک از مرتکبین به حداکثر مجازات مقرر محکوم خواهد شد .