بدون شرح: نمایشگاه مواد مخدر، عمارت کلاه فرنگی و پلاکارد

بر روی تابلویی که در محوطه عمارت کلاه‌فرنگی نصب شده است، این‌چنین نوشته شده:

این بنا به شماره ۳۴۰۸ در سال ۱۳۷۹ ثبت آثار ملی گردیده است. هرگونه دخل و تصرف در آن بدون اجازه میراث فرهنگی جرم محسوب گردیده و به موجب ماده ۵۶۴ قانون اساسی پیگرد قانونی دارد.

با کلیک بر روی تصاویر، آن‌ها را در اندازه بزرگ‌تر ببینید.(تصاویر در پنجره جدید باز می‌شوند)

چه نقطه اشتراکی میان مواد مخدر و کلاه‌فرنگی و نمایشگاه مواد مخدر و آثار باستانی وجود دارد؟

آیا به‌راستی نمایشگاه برگزار شده، نمایشگاه مواد مخدر بود، یا نمایشگاه تصاویری از آثار مخرب مواد مخدر؟

پ.ن: ممکن است میخ‌ها خیلی قبل‌تر از نمایشگاه؛ کوبیده‌ شده باشند.

آثار باستانی آباده: کلاه‌فرنگی؛ تیمچه‌صرافیان

آثار باستانی آباده قسمت اول

آثار باستانی در همه جای دنیا چه کشور های ابر قدرت . چه کشور های جهان سوم مقامی بسیار با ارزش و دیرینه دارد .در طول سالها و دهه های گذشته سعی شده است که این آثار هرچه بیشتر شناسایی شده و به مردم جهان معرفی گردند. کشور ما نیز با داشتن قدمتی هزاران ساله و دیرینه جزء کشور های باستانی شناخته می شود و در جای جای و گوشه و کناره های آن می توان تاریخ غبار گرفته را به طور علنی دید و با لمس آن به گذشته های بسیار دور بازگشت.
شهرستان و شهر آباده نیز با قدمتی 1500 ساله خود جزئی از کشور ایران محسوب می شود که با 38 اثر توانسته جایگاهی برای خود در گوشه و کنار این تاریخ بیابد . این اثر ها تماما به ثبت آثار ملی ایران رسیده است و زیر نظر سازمان میراث فرهنگی آباده اداره می شود.
از قدیمی ترین این آثار می توان به بنای امام زاده ابراهیم . مجموعه خرفخانه های کوه خواجه اشاره کرد که قدمتشان به ترتیب به عهد تیموریان و اشکانیان می رسد.
اولین بنایی که در این شهرستان به ثبت آثار ملی کشورمان رسیده است چهار طاقی ساسانی می باشد که در تاریخ 2/12/1327 به شماره 376 به ثبت رسیده است.

کلاه فرنگی :کلاه فرنگی آباده
بنای بجا مانده از دوره قاجاریه با پلان دایره ای شکل دارای چهار درب ورودی است و حدودا یک متر از سطح زمین بالاتر است . سقف این بنا مشبک و آیینه کاری بوده است و حدودا چهار سال پیش بر اثر آتش سوزی ویران شد ولی در سال 1380 توسط میراث فرهنگی مرمت گردید. در کنار این بنا ساختمان تازه ای تاسیس شده است که نمایندگان میراث فرهنگی در آن مستقر هستند.
در اصل این بنا آرامگاه پدر میرزا علی خان وفا بوده است. وی خلوتی در کنار این ساختمان داشته و مهمانان را در آن پذیرایی می کرده و زمانی که فوت می کند فرزندش علی خان پدر را در آن به خاک می سپارد .
در اواخر دوره محمد علی شاه  و اوایل حکومت احمد شاه شخصی به نام عبد الوهاب تصمیم می گیرد روی قبر وی آرامگاهی بنا کند و به همین جهت از معماران زبردست یزدی دعوت می کند که این بنای هفت گوش را به سبک کلاه فرنگی شیراز بسازد.
بعد از اتمام ساختمان از نجاری به نام علی کاکا دعوت می شود تا سقف داخل را تزئین کند و از برادران امامی (میرزا محمد و میرزا احمد ) دعوت می کند تا سقف را منبت کاری کنند و این برادران تشخیص می دهند که چوب استفاده شده قابل منبت نیست ولی می توان آن را با آیینه زینت بخشید . تزئینات روی سقف به سبک صفویه و گل بوته ها و پرندگان با رنگ های لاجوردی , سبز و قرمز تزئیین شدند.
درب ها همه از چوب گردو  و منبت کاری شده است .این درب ها توسط میراث فرهنگی مرمت گردیده . این بنا در سال 79 به شماره 3404 در آثار ملی به ثبت رسیده است.
قرار است این بنا با منزل زائر پور که یکی از آثار تاریخی است یکی شود. منزل زائر پور متعلق به دوره قاجار است که دارای سر ستون ها و پنجره های زیبایی است .

تیمچه صرافیان:
این بنای بسیار زیبا متعلق به دوره قاجاریه می باشد. از ویژگی های این بنا می توان به معماری فوق العاده زیبایش اشاره کرد که آن را در ایران منحصر به فرد کرده است. این بنا در دو طبقه و 36 حجره ساخته شده است و در قدیم حجره های پایین مغازه و حجره های طبقه بالا برای مهمانان بوده است.
مقرنس های زیبایی نیز در سر ورودی تیمچه قرار دارد . مصالح موجود در آن گچ ,خاک , سنگ و چوب است .این بنا در شهرستان آباده و در بازار کهنه قرار دارد . این محل در ملکی مرحوم حاج ملا عبدالله واعظ بوده است که ضمن اداره کردن منبر و محراب مسجد به امر تجارت اشتغال داشته و تیمچه به وسیله خود او برای محل تجارت ساخته شده است و در زمان حزب دموکرات باقی اطاق ها مخصوص کالاهای تجاری بوده که بعد از فوت حاج واعظ این ملک به وسیله ورثه به برادران صرافیان فروخته شده است.
طبق روایتی بعضی از اطاق ها نیز مخصوص قرائت قرآن بوده است که در آن اتاق ها روزنامه های فارس و تهران مورد استفاده مردم قرار می گرفته است .

منبع : قلم :: وبلاگ خبری آباده ::(الهام دهقان-آرزو کشاورز-شبنم فیروزی. زیر نظر سازمان دانش آموزی )

تصاویر کلاه فرنگی آباده

کلاه فرنگی آباده

بنای بجا مانده از دوره قاجاریه با پلان دایره‌ای شکل دارای چهار درب ورودی است و حدوداً یک متر از سطح زمین بالاتر است. سقف این بنا مشبک و آیینه کاری بوده است و حدوداً چهار سال پیش بر اثر آتش سوزی ویران شد ولی در سال 1380 توسط میراث فرهنگی مرمت گردید. در کنار این بنا ساختمان تازه‌ای تأسیس شده است که نمایندگان میراث فرهنگی در آن مستقر هستند.

در اصل این بنا آرامگاه پدر میرزا علی‌خان وفا بوده است. وی خلوتی در کنار این ساختمان داشته و مهمانان را در آن پذیرایی می‌کرده و زمانی که فوت می‌کند فرزندش علی‌خان پدر را در آن به خاک می‌سپارد.

کلاه فرنگی آباده کلاه فرنگی آباده کلاه فرنگی آباده

کلاه فرنگی آباده کلاه فرنگی آباده کلاه فرنگی آباده

کلاه فرنگی آباده کلاه فرنگی آباده کلاه فرنگی آباده

در اواخر دوره محمدعلی شاه  و اوایل حکومت احمدشاه شخصی به نام عبد الوهاب تصمیم می‌گیرد روی قبر وی آرامگاهی بنا کند و به همین جهت از معماران زبردست یزدی دعوت می‌کند که این بنای هفت گوش را به سبک کلاه فرنگی شیراز بسازد.

بعد از اتمام ساختمان از نجاری به نام علی کاکا دعوت می‌شود تا سقف داخل را تزئین کند و از برادران امامی (میرزا محمد و میرزا احمد) دعوت می‌کند تا سقف را منبت کاری کنند و این برادران تشخیص می‌دهند که چوب استفاده شده قابل منبت نیست ولی می‌توان آن را با آیینه زینت بخشید. تزئینات روی سقف به سبک صفویه و گل بوته‌ها و پرندگان با رنگ‌های لاجوردی، سبز و قرمز تزیین شدند.

درب‌ها همه از چوب گردو  و منبت کاری شده است. این درب‌ها توسط میراث فرهنگی مرمت گردیده و این بنا در سال 79 به شماره 3404 در آثار ملی به ثبت رسیده است.

قرار است این بنا با منزل زائرپور که یکی از آثار تاریخی است یکی شود. منزل زائر پور متعلق به دوره قاجار است که دارای سر ستون‌ها و پنجره‌های زیبایی است.