شهر بزرگ آن است که دارای بزرگ ترین مردها و زن هاست چنین جایی ٬ اگر هم از چند کلبه محقر ترکیب یافته باشد ٬ بزرگ ترین شهر دنیاست. نه محلی که کارخانه ها و مخزن های مصنوعات در آن فراوانند٬ نه محل ملاقات ها و تعارف های بیحساب واردین و مسافرین ٬ نه محل [...]

پهلوانان آباده پهلوان اکبر خیامی یکی از اهالی آباده از قلعه نارنجی به نام پهلوان اکبر خیامی بود .سالها بود که به اصفهان رفته بود و به شغل بازرگانی در گاراژ اطمینان ( گاراژمسافربری اصفهان به آباده ) اشتغال داشت. پهلوان اکبر در پاییز سال ۱۳۳۳ در استادیوم آن زمان آباده عملیات قهرمانی انجام داد. [...]

برداشت از کتاب بازی‌های محلی آباده نوشتهٔ جمشید صداقت‌کیش پلیس جنوب (اس.پی.آر) یعنی ارتش مستقر انگلستان در جنوب ایران بعد از شیراز مهم‌ترین مرکز و پایگاه خود را در آباده در ۱۹۱۶ میلادی ایجاد می‌کند. تعداد افراد بریگارد آباده در مراحل اولیه ۶۰۰ نفر بوده و چهره‌های مهم انگلیسی آن کاپیتان گوین گریفت، سر جنت [...]

محمد علی توکلی: بسمه تعالی در ابتدای دشت وسیع آباده در آخرین نقطهٔ غربی به فاصله ۶۰ کیلومتر از آباده به طرف اصفهان هر مسافری به شهر ایزدخواست می‌رسد. این شهر با قلعه تاریخی خود با توجه به قدمت بیش از ۲۰۰۰ سال می‌تواند چند روز برای تماشا و گردشگری هر مسافری را متوقف کند. [...]

ابن بلخی مستوفی: «قلعه آباده استوار است، چون قلاع دیگر. اما کمی کوچک است و هوای آن معتدل است و آب آن از مصنعه (آبگیر) و بر آن جنگل است». :: فارس نامه ابن بلخی ۵۰۰ ه.‌ق   حمد الله مستوفی: «قلعه آباده از نظر استواری کم‌ترین از قلاع دیگر است و در مساحت کوچک‌تر [...]

برداشت از کتاب بازی‌های محلی آباده نوشتهٔ جمشید صداقت‌کیش قدیمی‌ترین منبعی که درباره آباده ذکری به میان آورده است فارسنامه ابن بلخی می‌باشد و ابن بلخی که کتاب خود را بین ۵۰۰ تا ۵۱۰ هجری قمری تألیف کرده است و آباده را از ناحیه ارود بزرگ و کوچک مشخص کرده و آن را جزء کوره [...]

برداشت از کتاب بازی های محلی آباده نوشتهٔ جمشید صداقت کیش،۱۳۶۰ آنچه از تاریخ باستان ایران مستفاد می‌شود آن است که از دوران هخامنشیان در میان طوایف چادرنشین فارس ما بنام کرد بر می خوریم و این کردها بویژه در دوره ساسانیان در نواحی مرکزی ایران در میان اصفهان و آباده زندگی می‌کرده‌اند. اما از [...]

برداشت از کتاب بازی‌های محلی آباده از جمشید صداقت‌کیش «آباده» واژه‌ای‌ است فارسی، اسم خاص، که معمولاً در محاوره (ه‌) آن تلفظ نمی‌شود. اما اصل واژه از کلمه (آباد) گرفته شده که در پهلوی از واژه «آپاتیه» به معنای دایر، معمور، مسکون،  پرجمعیت و کشت و زرع شده می‌باشد و از اینجاست که  (ه) مکان [...]