ضریح گمشده احمد عزیزی – کفش های مکاشفه عشق من! پاییز آمد مثل پار :: باز هم، ما باز ماندیم از بهار احتراق لاله را دیدیم ما  :: گل دمید و خون نجوشیدیم ما باید از فقدان گل، خونجوش بود :: در فراق یاس، مشکی پوش بود یاس بوی مهربانی می دهد :: عطر دوران [...]